قدمگاه صبح

زندگی ام یه جوری رو هواست ولی نا شکر نیستم...چند روز پیش یه سری فایل سخنرانی پیدا کردم که وصلم می کردم به سالهای 79، 80، 81 ...وصلم می کرد به یه کسی، به یه فضایی مال اون روزا...چه قدر احتیاج دارم دوباره به همچون معلمی. حتی آهنگ صداش انگار جون بهم می داد. اونم به منی که این روزا قاچاقی زنده ام! + نوشته شده در شنبه هفدهم دی ۱۴۰۱ ساعت 21:47 توسط مادامین  |  بخوانید...

آدم یه وقتایی دلش می خواد دیگه تو این دنیا نباشه... یه جای دیگه باشه...یه دنیای قشنگ تر......