گاهی یه رفتارهایی می کنم که خودم از خودم تعجب می کنم. یعنی یه کارهایی که اصلا فکر هم نمی کردم ازم سر بزنه. این که اون کار درسته یا غلطه یه بعد از قضیه است. ولی این که من یه چیزی از خودم می بینم که انتظارشو از خودم ندارم خیلی برام سخت تره. تا حالا زیاد شده که از رفتار دیگران شوکه بشم یا رنجیده.. ولی بعد از مدت ها که فکر می کردم خودمو می شناسم،این شاید اولین بار باشه که از خودم غافلگیر شده ام. انگار یه چیزی توی من تلنبار شده بوده که ازش خبر نداشتم. شبیه این بیماری هایی که بی سرو صدا کار خودشونو می کنند و تو وقتی خبردار می شی که همه جا ریشه دوونده باشن.
نمی دونم واقعا کسی هست که هم حس من باشه یا نه. من این روزا از خودم می ترسم!
ما را در سایت قدمگاه صبح دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 89